Hoi allemaal,
Wel, Jeroen, de 24ste zit ik dus niet op het vliegtuig naar huis, maar zal, als alles goed verloopt, want in india weet je nooit, op een nachtbus zitten richting goa. Ik vertrek morgen met de trein naar bangalore, blijf daar een nacht en dan ga ik dus naar goa. Daar zal ik muriel ontmoeten (onze achternicht) en dan ga ik met haar en nog een autstralische familie nieuwjaar vieren, waarschijnlijk op het strand onder de palmbomen of zoiets, want goa ligt aan de kust. Ik blijf er misschien enkele dagen of een week ofzo en dan ga ik zelf wat rondtrekken, hampi, bangalore en weet ik wat en dan terug richting coimbatore. Wel, het was moeilijk om aan een ticket te geraken, maar na laaaaang zoeken, is het toch nog gelukt. Met de feestdagen is het hier volle bak en hebben de treinen wachtlijsten van 100 tot 150 personen, die allemaal op vakantie willen, dus het was nipt voor mij, maar toch nog gelukt. Wel, ik ben hier naar een treinstation gegaan eerst, maar dat heeft 2 uren geduurd, zonder resultaat. Dat doe ik dus nooit meer. Ze sturen je van het kastje naar de muur en je moet dan ook nog eens ontzettend lang wachten in de rij. Als je dan eenmaal aan het loket bent, dan heb je maar een paar minuten de tijd en vaak sturen ze je dan ook nog eens naar een andere plaats. Je moet dus goed opletten met de indiers... Uiteindelijk ben ik weggegaan en nu weet ik tenminste dat je best alles via een reisbureau boekt. Betaal je mss iets meer, maar dan weet je zeker dat het in orde is...
Verder heb ik hier een fiets gekocht, een soort mountenbike (hier kost zoiets maar 34 euro) en tour ik dus volle bak rond tussen het hectische verkeer. Maar het went het links rijden. Je wordt ondertussen wel wat vergast en vuil, maar goed, ik kan er mee weg. Je moet ook honderd keren achter je kijken als je wil voorbijsteken en als je wil oversteken soms 5 minuten wachten, maar het is best te doen... Verder heb ik nu ook al eens in de bus gezeten en een riska, dit wel samen met een indische. Alleen durfde ik dat toch nog niet te doen, als je 5 man aan die bus ziet hangen en als je ziet dat ze nog opstappen en afstappen als ze al half doorrijden, nee mij niet gezien, geef me dan maar mijne fiets. Alhoewel dat die al platte band had...tja met al die bulten hier... gelukkig dat het al een mountenbike is...
Maar de bus, je moet blijkbaar gewoon weten welke dat je neemt en er zijn er iets veiligere bij ook precies. Ik ben hier al sinds 2 weken zowat mijne weg hier alleen aan het verkennen... soms toch handig als je wat indiers kent die je de weg wijzen tussen deze soep. Het duurt hier veel langer ook voor je iets gedaan krijgt... je leert hier echt op je strepen te staan en jawel, ik heb me ook al kwaad gemaakt... Het heeft 2 dagen geduurd of zelfs langer eer mijne telefoonnr in orde kwam. Ook hier stuurde ze me van het kastje naar de muur, of zelfs weg, bij die ene companie. Heb uiteindelijk mijn beklag gedaan, hellaas kreeg ik mijn geld wel niet terug, dat was te verwachten, maar heb hen gezegd dat het op niks trok en gezegd dat ik naar een andere companie ging. Zo gezegd zo gedaan, uiteindelijk was daar wel een lieve jongen die alles voor mij in orde heeft gebracht en mijn telefoon blijft nu werken... Dat was bij de vorige niet.
Verder heb ik hier een schermutseling gehad met de verhuurder van mijn kamer. Hij beschuldigde me ervan vanalles te hebben gebruikt van de keuken bij het koken. Het enigste wat ik had gebruikt was een super klein botervlootje en 2 kaasjes die we bij het ontbijt krijgen, maar waarvan ik zelfs nooit niet eet s morgens... + had ondertussen al boter gekocht. Zoiets kost hier maar 1 cent ofzo... Waar ze zich al niet kwaad om maken hier en nog eens de manier waarop, was echt stom... Enfin, ik heb uiteindelijk eens goed mijn gedacht gezegd. Ik word niet rap kwaad, maar als t erover is, dan krijgen ze het met mij ook te doen. Ge moet hier wel soms hier... De indiers maken het moeilijk waar het ook gemakkelijk kan...Maar ze of hij alvast tonen graag hun macht als ze een kaste hoger zitten. Uiteindelijk heeft hij toch zijn excuses aangeboden en kreeg ik een ontbijt gratis. Soms is dat moeilijk te begrijpen hun mentaliteit.
Wat ik zie en meemaak en hoor is veel te veel om te vertellen... maar t is echt ongeloofelijk hier. Soms een vermoeiend land. Maar ze zeggen vaak van india dat het een liefdes-haat relatie is...Wel, daar kan ik nu wel in komen. t is vermoeiend, maar aan de andere kant, heeft het iets en krijg je er niet genoeg van...
Ik heb eens open kunnen praten met enkele over de man- vrouw relatie hier. Dat is voor ons moeilijk te begrijpen al die gearrangeerde huwelijken hier enz... t was interessant, maar mij lijkt het niet gemakkelijk. Ik ben nu ondertussen verhuisd en woon bij een tante in van iemand. Het is goedkoper dan het guesthouse, dus een goede reden om te verhuizen. Wel iets minder ruimte...T was wel vreemd daar te zijn. Je hebt hier van alle godsdiensten en de meeste zijn heel fanatiek. Die vrouw is dus heel katholiek en kan er maar niet aan uit dat ik niet bid. Zij doet dat bijna bij alles wat ze doet... Enfin, t is wel een lieve vrouw, maar t zal wel even aanpassen zijn.
Gisteren ben ik hier mee met het koor gaan zingen, ik kreeg flash backs van vroeger terug toen ik kerstliedjes moest zingen in de kerk en voor trouwfeesten werd gevraagd... t was wel leuk, we zijn kerstliedjes gaan zingen in een hotel. Voor mijn projecten, dat zal na ik terug kom wat starten. Ik heb ondertussen nog enkele instellingen gezien en naar een weeshuis geweest...dat was ook de moeite. Ik heb mijn vlucht verzet op 18 feb. Want voor dat project in italie moet ik er eigenlijk al zijn de 20ste. Dat was nog een moeilijke beslissing, naar italie of nog langer hier blijven, ben er eigenlijk nog steeds niet uit, maar heb nu mijn vlucht verzet voor de 18de. Mocht het zijn dat ik het hier echt goed heb en het hier goed verloopt met het creatief zijn en als t niet te vermoeiend is, dan kan ik de vlucht nog eventueel verlengen en italie afblazen. Anders ga ik waarschijnlijk maar een dag of 3 thuis zijn en weer ribedebie zijn....
Ik wens jullie allen nog een fijne kerst en een gelukkig nieuwjaar... De foto s, die krijg ik hier nog geeneens recht en de laatste keer kreeg ik ze er weer niet op... dus ik vrees ervoor dat jullie niet veel foto s zullen zien, jammer want ik heb wel enkele sterke beelden tussen de 500 fotos...
Heb in feite nog meer te vertellen, maar ik ga nu, want ik moet nog het een en ander regelen.
Groetjes annemie
1 opmerking:
ik kijk er naar uit om je verhaal te horen! geniet van je reis en doe de groeten aan india
Een reactie posten