Hoi,
Na een lange nachttrip ben ik dan aangekomen in Pinghou. Een heel oud, klein stadje, authentiek. De mensen leven er nog meer op straat. Winkeltjes dicht opeen geplakt. Best een mooi schattig stadje, alleen was het er koud. Denk zo n 5 graden... Goh en dan moet je weten dat bijna alle kindjes hier een spleet in hun broek hebben,met daaronder hun blote billen... brr, dat moet koud zijn. Wel een grappig zicht. Wat een verschil tegenover Hangzhou. Maar goed, ben er maar 2 dagen gebleven. ( Nu terug in Peking waar het toch iets warmer is. )Op de muur gewandeld in Pingyou en de stad bezocht met 2 nederlandse meisjes. s Avonds uit eten geweest met een Zwitsers meisje en een Spaanse jongen en wat eten van daar geproefd. t Was goed! De dag erop zijn we samen wat tempels gaan bezoeken. In dat stadje heb ik zelfs een kameel gezien... me wat voorbereiden op India? Het Zwitsers meisje was in India geweest en heeft me er al heel wat over verteld. Het moet de moeite zijn, zij kon er fijne verhalen over vertellen... dus ben benieuwd.
Ben sinds gisteren het vrijwilligerswerk begonnen hier in peking, maar op het eerste zicht valt het wat tegen. Er is niet zo veel te doen en ik doe er bijna 2 uur over om er naar toe te gaan...
Het zou met autistische kinderen zijn, maar ze zijn meer gehandicapt met een beetje autisme. Ze kunnen niet veel, zelfs niet praten. Dat maakt het voor mij misschien wel gemakkelijker, mits chinees echt nog altijd chinees is voor mij. haha Maar ik had er dus meer van verwacht. Ik zie wel, misschien moet ik het nog wat tijd geven. Ze hebben hier ook bijlange niet de mogelijkheden die wij hebben. ik denk dat ze wel hun best doen, zeker gezien de weinige middelen die ze hebben. Ja Lieve, ge moocht blij zijn met u school!!! Het is anders wel interessant om te observeren en te zien hoe ze proberen het beste ervan te maken...maar er moet nog veel gebeuren hier wat dat betreft in China en toch kan ik daar precies niet veel doen. Ik heb vandaag dan zelf maar wat potloden gekocht om zo morgen misschien iets te kunnen doen.
We zullen wel zien, anders gaat dandan misschien wel iets voor me zoeken. Daar waar de aardbeving is geweest, hebben ze nog steeds mensen nodig, ze proberen er zelfs art therapy te geven. Dus wie weet... dan stop ik dit werk wat eerder en ga ik naar ginder... We zien wel of het lukt of of het werk hier wat beter word.
Ik kan hier eigenlijk minder op internet dan toen ik aan het reizen was. Ik moet hier rekenen op de vriendinnen van dandan en die zijn er niet altijd en ik moet er ook een heel eind voor gaan...dus heb geduld om mijn verhaal verder te horen. In Peking zijn er maar weinig internet plekken, ik kan ze maar niet vinden in deze grote stad. ze zeggen ook dat het hier niet echt is...
Toen ik aan t reizen was, was er altijd gratis internet in t hotel... dus heb geduld!!!
Ik ga nu... groetjes, Annemie
Na een lange nachttrip ben ik dan aangekomen in Pinghou. Een heel oud, klein stadje, authentiek. De mensen leven er nog meer op straat. Winkeltjes dicht opeen geplakt. Best een mooi schattig stadje, alleen was het er koud. Denk zo n 5 graden... Goh en dan moet je weten dat bijna alle kindjes hier een spleet in hun broek hebben,met daaronder hun blote billen... brr, dat moet koud zijn. Wel een grappig zicht. Wat een verschil tegenover Hangzhou. Maar goed, ben er maar 2 dagen gebleven. ( Nu terug in Peking waar het toch iets warmer is. )Op de muur gewandeld in Pingyou en de stad bezocht met 2 nederlandse meisjes. s Avonds uit eten geweest met een Zwitsers meisje en een Spaanse jongen en wat eten van daar geproefd. t Was goed! De dag erop zijn we samen wat tempels gaan bezoeken. In dat stadje heb ik zelfs een kameel gezien... me wat voorbereiden op India? Het Zwitsers meisje was in India geweest en heeft me er al heel wat over verteld. Het moet de moeite zijn, zij kon er fijne verhalen over vertellen... dus ben benieuwd.
Ben sinds gisteren het vrijwilligerswerk begonnen hier in peking, maar op het eerste zicht valt het wat tegen. Er is niet zo veel te doen en ik doe er bijna 2 uur over om er naar toe te gaan...
Het zou met autistische kinderen zijn, maar ze zijn meer gehandicapt met een beetje autisme. Ze kunnen niet veel, zelfs niet praten. Dat maakt het voor mij misschien wel gemakkelijker, mits chinees echt nog altijd chinees is voor mij. haha Maar ik had er dus meer van verwacht. Ik zie wel, misschien moet ik het nog wat tijd geven. Ze hebben hier ook bijlange niet de mogelijkheden die wij hebben. ik denk dat ze wel hun best doen, zeker gezien de weinige middelen die ze hebben. Ja Lieve, ge moocht blij zijn met u school!!! Het is anders wel interessant om te observeren en te zien hoe ze proberen het beste ervan te maken...maar er moet nog veel gebeuren hier wat dat betreft in China en toch kan ik daar precies niet veel doen. Ik heb vandaag dan zelf maar wat potloden gekocht om zo morgen misschien iets te kunnen doen.
We zullen wel zien, anders gaat dandan misschien wel iets voor me zoeken. Daar waar de aardbeving is geweest, hebben ze nog steeds mensen nodig, ze proberen er zelfs art therapy te geven. Dus wie weet... dan stop ik dit werk wat eerder en ga ik naar ginder... We zien wel of het lukt of of het werk hier wat beter word.
Ik kan hier eigenlijk minder op internet dan toen ik aan het reizen was. Ik moet hier rekenen op de vriendinnen van dandan en die zijn er niet altijd en ik moet er ook een heel eind voor gaan...dus heb geduld om mijn verhaal verder te horen. In Peking zijn er maar weinig internet plekken, ik kan ze maar niet vinden in deze grote stad. ze zeggen ook dat het hier niet echt is...
Toen ik aan t reizen was, was er altijd gratis internet in t hotel... dus heb geduld!!!
Ik ga nu... groetjes, Annemie

